İkinci Dünya Savaşı sona ermek üzereydi. Nazi Almanyası teslim olmuş, Avrupa harabeye dönmüştü. Binlerce Alman askeri, Binbaşı Graf komutasında Amerikan kuvvetlerine teslim edilirken, çok azı kendilerini bekleyen kaderin ne kadar ağır olacağını biliyordu.
Teslim olan askerler kısa süre sonra yapılan anlaşmalar doğrultusunda Sovyetler Birliği’nin kontrolüne geçti. Önlerinde ise korkunç bir yolculuk vardı: Sibirya…
Dondurucu soğuk, açlık, hastalık ve ölüm… Esirlerin büyük bölümü daha yola çıkmadan umudunu kaybetmişti. Kağıttan yapılmış ince giysilerle eksi 30 dereceyi bulan hava şartlarına dayanmak neredeyse imkânsızdı. Günler geçtikçe yüzlerce insan yaşamını yitiriyor, hayatta kalanlar ise sadece sıranın kendilerine ne zaman geleceğini düşünüyorlardı.
Fakat o esirlerin arasında biri vardı ki, kader onun için bambaşka bir hikâye yazacaktı.
“Ben de oynayabilir miyim?”
Ukrayna’daki esir kampında gardiyanlar, zaman geçirmek için kendi aralarında futbol maçları yapıyordu. Esirler ise tellerin ardından bu maçları izliyordu.
Bir gün, kenarda sessizce duran genç bir Alman esir dayanamadı ve gardiyanlara yaklaştı:
“Ben de oynayabilir miyim?”
Bitkin görünüşlü, sıtma ve açlıkla mücadele eden bu gençten kimse büyük bir şey beklemiyordu. Ancak top ayağına geldiği anda herkes donup kaldı.
O, sahada yürümüyor adeta dans ediyordu.
Rakiplerini tek tek geçiyor, topu ayağından çıkarmıyor, herkesin hayranlıkla izlemesine neden oluyordu. Gardiyanlar şaşkındı. Fakat içlerinden biri, bu yeteneği daha önce gördüğünü hissediyordu.
Macar muhafız, hafızasını zorladı. Dakikalar geçtikçe genç adamın yüzü ona daha tanıdık gelmeye başladı. Ve jeton düştü:
“Hey! Seni tanıyorum!”
Genç adam başını kaldırdı.
“Üç yıl önce Budapeşte’de seni izlemiştim. Almanya Milli Takımı’nda oynuyordun. Macaristan’a iki gol atmıştın… Sen Fritz Walter’sın!”
Bir maçın kurtardığı hayat
Gerçekten de oydu.
Fritz Walter, henüz 17 yaşındayken profesyonel futbola adım atmış, kısa sürede Almanya’nın en büyük yıldızlarından biri haline gelmişti. Hayatının takımı olan 1. FC Kaiserslautern ile yükselmiş, ardından Almanya Milli Takımı’nın vazgeçilmez oyuncusu olmuştu.
1942 yılında Almanya ile Macaristan arasında Budapeşte’de oynanan maçta Walter sahneye çıkmıştı. İlk yarıyı 3-1 geride kapatan Almanlar, ikinci yarıda Fritz Walter’ın önderliğinde müthiş bir geri dönüş yapmış ve maçı 5-3 kazanmıştı.
Walter o gün attığı iki golün sadece bir futbol maçını değil, yıllar sonra kendi hayatını da kurtaracağını bilmiyordu.
Çünkü Ukrayna’daki o Macar muhafız, tribünde onu izleyen gençlerden biriydi.
Sibirya yolculuğu başlamadı
Bir süre sonra esirlerin Sibirya’ya gönderileceği gün geldi. Sovyet kamplarına gönderilen birçok insanın geri dönemediği biliniyordu.
Sayım başladı.
Sıra Fritz Walter ve kardeşi Ludwig’e geldiğinde, Macar muhafız araya girdi:
“Durun! Onlar bizden. Gitmeyecekler.”
O birkaç cümle, iki insanın kaderini değiştirdi.
Fritz Walter ve kardeşi ölüm yolculuğuna çıkmadı. Kampta kaldılar, futbol oynamaya devam ettiler ve savaşın sona ermesiyle özgürlüklerine kavuştular.
Walter artık 26 yaşına yaklaşmıştı. Tek isteği vardı: Ülkesine dönmek ve yeniden futbol oynayabilmek.
Bir ulusun yeniden ayağa kalkışı
1954 yılına gelindiğinde Almanya hâlâ savaşın yaralarını sarıyordu. Ülkenin morale, umuda ve yeni bir başlangıca ihtiyacı vardı.
Sahneye yine Fritz Walter çıktı.
İsviçre’de düzenlenen 1954 Dünya Kupası’nda Batı Almanya Milli Takımı’nın kaptanıydı. Aynı turnuva, Türkiye Milli Takımı tarihindeki ilk Dünya Kupası deneyimine de sahne olmuştu.
Walter’ın liderliğindeki Almanya finale kadar yükseldi. Rakip ise kaderin garip bir cilvesiyle Macaristan’dı.
Üstelik o dönemin efsane kadrosu… Başlarında ise futbol tarihinin en büyük isimlerinden biri vardı:
Ferenc Puskás.
Finalin henüz başında Almanya 2-0 geri düştü. Herkes maçın bittiğini düşünüyordu. Ama Fritz Walter pes etmedi.
Takımını yeniden ayağa kaldırdı.
Batı Almanya maçı 3-2 kazandı ve tarihindeki ilk Dünya Kupası şampiyonluğunu elde etti. Futbol tarihine geçen bu karşılaşma daha sonra “Bern Mucizesi” olarak anılacaktı.
12 yıl önce Macaristan’a karşı yaptığı geri dönüş, onun hayatını kurtarmıştı.
Şimdi ise aynı ülkeye karşı yaptığı başka bir geri dönüş, bütün bir ulusun kaderini değiştiriyordu.
Ölümünden sonra gerçekleşen hayal
Fritz Walter yalnızca büyük bir futbolcu değildi. O, Almanya’nın savaş sonrası yeniden doğuşunun sembollerinden biri olmuştu.
Hayatı boyunca en büyük tutkusu 1. FC Kaiserslautern oldu. Resmi olmayan kayıtlara göre kulübü adına yaklaşık 400 gol attı.
En büyük hayallerinden biri ise kendi şehrinde bir Dünya Kupası maçı izleyebilmekti.
Ancak Walter, 2002 yılında hayatını kaybetti. Dört yıl sonra düzenlenen 2006 Dünya Kupası’na yetişemedi.
Yine de kader, ona küçük bir vefa borcu ödedi.
12 Haziran 2006’da Avustralya ile Japonya arasındaki Dünya Kupası maçı Kaiserslautern’de oynandı. Karşılaşma öncesinde Fritz Walter için saygı duruşu yapıldı.
"Fritz Walter Stadion"
Bazı insanlar sadece futbol oynamaz.
Bazıları, futbol sayesinde hayatta kalır.
Yazar: Ahmet DİK
0 Yorumlar